Kampblog GB25: dag 4

Vandaag was het zover: de jaarlijkse bezoekdag brak aan! Een dag vol reünies, onverwachte wendingen en pure Chiro-vreugde. De vaders, vol zelfvertrouwen en met een schijnbaar onaantastbare bluf, dachten de leiding wel even te verslaan. Twee vingers in de neus, beweerden ze. Maar de leiding, gewiekster dan gedacht, toonde zich een geduchte tegenstander. Na een nagelbijtende 10-10 gelijkstand, culmineerde de titanenstrijd in een zenuwslopende strafschoppenreeks. En ja hoor, tegen alle vaderlijke verwachtingen in, trok de leiding aan het langste eind. Een lesje in nederigheid, zo bleek.
Daarnaast arriveerden de jongste telgen, onze Sloebers en Speelclub, stuiterend van enthousiasme. Ze installeerden met bekwame hand hun slaapplekken en doken direct in de vertrouwde sfeer van klassieke Chiro-spellen. Het was een genot om te zien hoe het kusjesspel en weerwolven de lachsalvo’s door het kampement joegen.

De Rakwi’s begonnen hun dag met militaire precisie: hun kamers werden spik en span gepoetst. Er was geen stofje meer te bespeuren; de slaapzalen blonken als nooit tevoren. Met de basis op orde, stortten ze zich op het beruchte minutenspel, waarbij elke zestig seconden een nieuwe, hilarische opdracht wachtte. Maar het absolute hoogtepunt van hun dag was zonder twijfel het vuurspel. Stel je voor: een betoverend schouwspel van flikkerende vlammen die dansen in de schemering, waarbij de jongens en meisjes om beurten de rol van meester-vuurstoker op zich namen, de vonken hoog opspattende in de avondlucht. Na dit magische intermezzo volgde een vurige white-box, waar de meningen even vurig werden uitgewisseld als de zojuist bedwongen vlammen.

De Tito’s gooiden zich vol overgave op het sportveld. Ze sjeesden over het gras tijdens een potje stafbal, demonstreerden hun verdediging bij schildbal en toonden hun behendigheid in het chaos creërende hondje-baasje, een spel waarbij strategie en snelheid hand in hand gingen en het geluid van rennende voeten en uitgelaten kreten de boventoon voerde. De climax van hun dag? Het drugsspel in het aardedonker, verlicht door het sfeervolle schijnsel van fakkels. Een waar spektakel dat de adrenaline door de aderen deed pompen en zorgde voor onvergetelijke momenten.

De Keti’s startten na het ontbijt meteen met de voorbereidingen voor de bezoekdag. Gewapend met borstels, kuisproducten en plastic handschoenen, trotseerden ze de vuile WC’s. Achteraf schitterden ze als nooit tevoren. De spiksplinternieuwe eettent werd ook in gereedheid gebracht voor de bezoekdag. Na het heerlijke middagmaal, genoten de Keti’s van hun welverdiende platte rust, alvorens ze flink hun shiften gingen draaien. Nadat ze de opruim van de bezoekdag hadden afgemaakt, werd er nagekaart over de bezoekdag rond een knetterend, gezellig vuurtje in de shelter. Moe, maar voldaan, trokken de Keti’s hun pyjama’s aan om een heerlijke reis te maken naar dromenland met een tussenstopje langs beddegem.

De aspi’s, de oudsten van de groep, toonden zich de ruggengraat van de dag. In de voormiddag hielpen ze met het nauwgezette klaarzetten van de bezoekdag en na afloop waren zij het die de boel weer tot in de puntjes opruimden. Maar het was niet alleen zwoegen voor deze hardwerkende helden. Na al dat labeur was het tijd voor ontspanning, en hoe! Ze lieten hun beste dansmoves zien op een daverend FEESTJEEEE!!!, waarbij de energie van de dag zich ontlaadde in een explosie van muziek en beweging.